Description
ทำไม “จ่ายเงินแล้วจบ” ถึงไม่มีอยู่จริงในวงการสิ่งพิมพ์?
.
เรื่องจริงที่ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้นกับตัวเอง
.
ลองนึกภาพนักเขียนคนหนึ่งใช้เวลาสองปีเขียนนิยายจนจบ หลังจากนั้นก็ส่งต้นฉบับให้สำนักพิมพ์ เซ็นสัญญา รับเงินค่าลิขสิทธิ์ก้อนแรก
จากนั้นก็นึกในใจว่า “โอเค จบแล้ว”
จนกระทั่งวันหนึ่งเธอเปิด Netflix แล้วเห็นชื่อเรื่องที่คุ้นเคยมากบนหน้าจอ Original Series
ที่ไม่มีชื่อเธออยู่ในเครดิตแม้แต่บรรทัดเดียว
หญิงสาวโทรหาสำนักพิมพ์ทันที
“อ้าว ก็ในสัญญาระบุไว้แล้วไงคะ ว่าโอนสิทธิ์ทุกประเภท ซึ่งนั่นรวมถึงสิทธิ์ในการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์และซีรีส์ด้วยค่ะ”
เธอกลับไปอ่านสัญญาที่เซ็นไปเมื่อสองปีก่อนและพบประโยคสั้น ๆ ที่ตอนนั้นไม่ได้สังเกต
มันเป็นข้อความไม่กี่บรรทัดที่ทำให้งานของเธอกลายเป็นของคนอื่นอย่างถูกกฎหมายไปชั่วชีวิต
.
เรื่องแบบนี้ไม่ใช่นิยาย หรือเป็นแค่เรื่องเล่าเอาไว้ข่มขวัญนักเขียนหน้าใหม่
.
ในวงการสิ่งพิมพ์ไทย มีกรณีลักษณะนี้เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า แม้รูปแบบอาจต่างกันไปบ้าง
แต่บทจบมักเหมือนกัน คือฝ่ายที่ไม่รู้กฎหมายเป็นฝ่ายเสียเปรียบเสมอ
